Koronowany Książę Arabii Saudyjskiej zabiera królestwo z powrotem w ciemne wieki.

Koronowany Książę Arabii Saudyjskiej zabiera królestwo z powrotem w ciemne wieki.

Koronowany Książę Arabii Saudyjskiej zabiera królestwo z powrotem w ciemne wieki.

Koronowany Książę Arabii Saudyjskiej zabiera królestwo z powrotem w ciemne wieki.
Abdullah Alaoudh jest doktorem habilitowanym z zakresu prawa i cywilizacji islamskiej na Yale University Law School oraz starszym członkiem Centrum Porozumienia muzułmańsko-chrześcijańskiego w Georgetown University.
Od czasu ustanowienia obecnego reżimu w Arabii Saudyjskiej w latach 30. XX w. łańcuch królów i książąt koronnych obiecywał lub usiłował wprowadzić jakieś demokratyczne mechanizmy.
Jednak obecny książę korony, Mohammed bin Salman (lub MBS, jak jest powszechnie określany), który jest pozycjonowany jako przywódca królestwa wśród najnowszej generacji rodziny królewskiej, wydaje się być zdecydowany na przywrócenie królestwa do norm przed-nowożytnych Arabii Saudyjskiej. Poparł absolutną monarchię mocniej i głośniej niż którykolwiek z jego poprzedników.
W wywiadzie dla Atlantic,  MBS stwierdził, że „monarchia absolutna nie stanowi zagrożenia dla żadnego kraju”. Dodał: „Gdyby nie monarchia absolutna, nie mielibyśmy Stanów Zjednoczonych. Absolutna monarchia we Francji pomogła w stworzeniu Stanów Zjednoczonych, udzielając im wsparcia. Monarchia absolutna nie jest wrogiem Stanów Zjednoczonych. To sojusznik od bardzo dawna. „
MBS zdaje się nie zauważać, że Kolonie zbuntowały się przeciwko monarchii absolutnej. Dzięki tej deklaracji MBS w pełni objął stanowisko przed-nowoczesne, które zostało porzucone przez prawie wszystkich jego poprzedników, w tym jego dziadka, króla Abdulaziza, założyciela współczesnej Arabii Saudyjskiej. Głosząc monarchię absolutną i porzucając nawet zwykłą obietnicę demokracji, podejście MBS do monarchii jest jeszcze bardziej przestarzałe niż jego dziadka.
W 1924 r., kiedy król Abdulaziz podbił Hidżaz, jeden z najważniejszych regionów Półwyspu Arabskiego, na którym znajduje się Mekka, obiecał wybranej radzie, politykę partycypacyjną opartą na islamskiej doktrynie konsultacji i absolutną wolność. Król Abdulaziz potępił fałszywe wybory, nominalny parlament i niespełnione obietnice dla ludzi. W wybranej Radzie, którą zaproponował ten gest ku konstytucjonalizmowi był ostatecznie niezrealizowany, ale nadzieja i teoretyczne ramy dla demokracji trwały.
Podczas panowania króla Sauda, pierwszego króla wśród synów Abdulaziza, prawie wprowadzono propozycję przekształcenia systemu w monarchię konstytucyjną. Książę Talal bin Abdulaziz opublikował „List do obywatela” zawierający podstawowe elementy proponowanej monarchii konstytucyjnej, która miała zostać wdrożona do 1960 r. W proponowanej konstytucji ogólne prawa i wolności człowieka miały być chronione. Proponowana konstytucja chroniła także prawo do zakładania związków i gildii, prawo nigdy nie chronione ani nie włączone do żadnego późniejszego ustawodawstwa Arabii Saudyjskiej. Po oficjalnym zainaugurowaniu króla Faisala w 1964 r. projekt konstytucyjny został przerwany. Proponował aby wybrani członkowie mieli władzę sprawdzania działań wykonawczych, zatwierdzania budżetu i proponowania ustawodawstwa. W 1926 r. Król Abdulaziz opracował dokument podobny do konstytucji, który dostarczył teoretycznych ram dla pewnego stopnia odpowiedzialności i podziału władzy.
Ten gest ku konstytucjonalizmowi był ostatecznie niezrealizowany, ale nadzieja i teoretyczne ramy dla demokracji trwały. Podczas panowania króla Sauda, pierwszego króla wśród synów Abdulaziza, prawie wprowadzono propozycję przekształcenia systemu w monarchię konstytucyjną. Książę Talal bin Abdulaziz opublikował „List do obywatela” zawierający podstawowe elementy proponowanej monarchii konstytucyjnej, która miała zostać wdrożona do 1960 r. W proponowanej konstytucji ogólne prawa i wolności człowieka miały być chronione. Proponowana konstytucja chroniła także prawo do zakładania związków i gildii, prawo nigdy nie chronione ani nie włączone do żadnego późniejszego ustawodawstwa Arabii Saudyjskiej. Po oficjalnym zainaugurowaniu króla Faisala w 1964 r. projekt konstytucyjny został przerwany.
W 1975 r. ówczesny książę Fahd potwierdził demokratyczne podstawy islamu, a kiedy został królem w 1982 r., obiecał parlamentarną radę i popularne wybory. To nigdy się nie stało. Brat Fahda, Abdullah, w tym czasie książę koronny, ożywił obietnice demokracji i monarchii konstytucyjnej w 2003 roku, po tym jak wielu intelektualistów i aktywistów ze wszystkich stron spektrum politycznego podpisało petycję skierowaną do niego pt. „Wizja teraźniejszości narodu i Przyszłość. „Petycja domagała się wyborów, podziału władzy, gwarancji praw człowieka i zakończenia arbitralnych zatrzymań w królestwie. Kiedy przedstawiciele grupy spotkali się z księciem koronnym Abdullahem, skomentował swoją prośbę, mówiąc: „Twoja wizja jest moją wizją, a twój projekt jest mój”.
Podążyło za nim kilka podobnych petycji. Najpopularniejszy, „W stronę stanu praw i instytucji”, przedstawił mój ojciec, wybitny uczony Salman al-Awdah (który był w więzieniu od września ubiegłego roku), a także kilku jego przyjaciół i podpisanych przez kilka tysięcy obywateli, w tym ja i wielu członków mojej rodziny. Petycja była kulminacją popularnego aktywizmu w Arabii Saudyjskiej dla monarchii konstytucyjnej i demokracji w Arabii Saudyjskiej. Zjawisko to, powszechnie nazywane Arabską Wiosną, prawdopodobnie służyło za katalizator popularności petycji. Tym razem Abdullah, który przejął tron, ale od tego czasu już nie żyje, nie obiecał demokracji.
Trzydziestodwuletni MBS obiecał tylko długie panowanie monarchii absolutnej i mocniejszą kontrolę nad władzą. Podczas gdy ironicznie obiecuje świetlaną przyszłość gospodarczą, wcieloną w jego inicjatywę dla miasta Neom, w XXI wieku, obiecał także regresję religijną, aż do warunków, które doprowadziły do najbardziej niesławnego ataku terrorystycznego w 1979 roku.
Poprzedni królowie i książęta korony nie byli chętni do objęcia demokracji i nie ruszyli się do niej szczerze, ale ich manewr zaakceptowania demokracji jako końca pozwolił na pewne zdrowe interakcje między ludźmi a królami. Przy takich interakcjach zawsze istniała wielka szansa na zawarcie znaczącej umowy społecznej między ludem a rodziną królewską na fundamencie stabilniejszej i demokratycznej przyszłości.
Zmiana nastawienia MBS w kierunku przyjęcia wiecznej mocy absolutnej oznacza dramatyczne przejście od przeszłych demokratycznych obietnic, które dawały nadzieję na przyszłość, chociaż żadna z nich nigdy się nie spełniła. Nowa saudyjska administracja zyskała pozytywną prasę z powodu swojej futurystycznej retoryki, w tym rozmowy o niebotycznie obsadzonym mieście i umożliwieniu kobietom prowadzenia pojazdów. Ale nie popełnijcie błędu: jesteśmy świadkami powrotu do przeszłości Arabii Saudyjskiej. Rezygnując z obietnicy demokracji, książę koronny może być na dobrej drodze do uczynienia Arabii Saudyjskiej bardziej średniowieczną niż kiedykolwiek.
Tłumaczenie :  Agata Cichecka

Zapisz się do naszego newslettera!

Dołącz do nas!

Popierasz naszą działalność?
Masz dość siedzenia bezczynnie?
Chcesz zacząć działać?

Wypełnij deklarację!